Rick is niet bang om zijn Suzuki Vitara flink uit te dagen:
‘Daar is hij voor gemaakt!’
60 jaar Suzuki in Nederland - Suzuki Stories: Rick Veldpape
Suzuki bestaat 60 jaar in Nederland. Dat is 60 jaar aan bijzondere verhalen. Zoals dat van Rick, die zijn krachtige Vitara 2.0-liter tot het maximale uitdaagde. Lees zijn Suzuki Stoy.
Rick Veldpape is een fanatieke offroadrijder. Hij stuurde ons spectaculaire foto’s van zijn Suzuki Vitara, die zich door de meest onmogelijke terreinomstandigheden heen worstelt. Rick, vertel: wat gebeurt hier allemaal?
“Dit is mijn Suzuki Vitara, in volle actie in het Fürsten Forest, een oud militair oefenterrein in de buurt van Fürstenau. Het is een zeldzame uitvoering, met een 2.0-liter motor[ . Die is beresterk: ik heb er eens een zware terreinwagen van ruim tweeduizend kilo mee uit de modder getrokken. Niemand kreeg ’m van zijn plek, maar mijn Suzuki kreeg het wel voor elkaar!”
Zo te horen hou jij van het stevigere offroadwerk!
“Offroaden is echt een passie van me. Ik ben ermee in aanraking gekomen tijdens een evenement. Ik mocht een stukje offroad rijden en vond dat meteen geweldig. Niet lang daarna heb ik voor niet te veel geld een Suzuki Vitara gekocht om zelf mee te gaan offroaden. Op een gegeven moment wilde ik graag een zogenaamde ‘snorkel’, een speciale inlaat die de motor van lucht en zuurstof voorziet wanneer je door een diepe plas rijdt. De jongen die de snorkel aanbood, bleek zelf ook Suzuki te rijden. Hij nodigde mij uit om een keer mee te gaan naar het Fürsten Forest. Zo is het vuurtje aangewakkerd. Ik had de smaak direct te pakken.
Daarom heb ik op een gegeven moment die krachtige Vitara 2.0-liter gekocht. Die heb ik aangepast om hem nog beter geschikt te maken voor het terrein. Op de voorbumper zit een lier, om mezelf of anderen los te kunnen trekken. Ook de wielophanging is aangepast en op het dak zie je die snorkel zitten, waar ik het eerder al over had. Dankzij die snorkel kan mijn Vitara in theorie tot aan het dak door het water rijden!”
Je bent blijkbaar niet bang om je Suzuki flink uit te dagen…
“Daar is hij voor gemaakt, haha! Vaak gingen we met drie of vier auto’s naar het park. Ik stippelde dan vooraf een route uit. De uitdaging was dan om die route hoe dan ook af te leggen. Kijk, je weet natuurlijk niet van tevoren hoe zo’n park erbij ligt. Als het heeft geregend, is het een grote modderpoel en als het hard heeft gewaaid, liggen de bomen soms dwars over het pad. Maar dat is juist de lol. Eén keer was het terrein zo drassig dat we drie uur bezig waren om een stuk van honderd meter te overbruggen. Je kunt natuurlijk omrijden, maar dat doen we niet. Wat we ook tegenkwamen, we gingen erdoorheen en we hielpen elkaar tot iedereen aan de andere kant was. Dat zorgt voor een sterke band en het levert soms erg grappige situaties op. Een vriend die iemand wilde helpen, kwam met zijn laarzen vast te zitten en viel voorover in de modder. Een andere keer ging mijn zoon Marijn mee. Hij werd overmoedig en zakte met Vitara en al door het ijs. Dat heeft hij overigens helemaal zelf opgelost door een lier aan een boom te bevestigen en zichzelf op die manier los te trekken.”
Wat zal je Vitara er na zo’n dag uit hebben gezien!
“Absoluut! Maar Suzuki heeft in de fabriek al rekening gehouden met nattevoetenwerk. Er zitten doppen in de bodem, waardoor het water weer kan wegstromen. Ik haalde die doppen er standaard uit en als ik dan door een diepe plas was gereden, wachtte ik met mijn voeten op het dashboard tot al het water weer was weggestroomd. Na zo’n rit maakten we onze auto’s natuurlijk altijd weer goed schoon. Soms moesten we ook wat dingen herstellen – er sneuvelt tijdens zo’n rit weleens een aandrijfas of een uitlaat. Eén keer was de hele radiateur dichtgeslibd met modder. Dat is natuurlijk onze eigen schuld; je kunt dat de auto niet aanrekenen. Motorisch heb ik nog nooit problemen gehad. Die Suzuki-motoren zijn echt ijzersterk en ook de versnellingsbak is heel gebleven tijdens onze wilde avonturen. Ik gebruikte mijn Vitara trouwens niet alleen voor het terreinrijden hoor. Als er eens een stevig klusje moest gebeuren, zette ik hem daar ook voor in. En omdat het dak eraf kan, gebruikten we hem met mooi weer ook als cabrio. Heerlijk!”
Het valt ons op dat je in de verleden tijd spreekt… Heb je de Vitara niet meer in je bezit?
“Nee, helaas niet. Het park Fürsten Forest[ is een paar jaar geleden gesloten. Ik realiseerde me toen dat we met dat park wel verwend waren. Ik heb nog een paar keer op motorcrossbanen gereden, maar daar reed je steeds hetzelfde rondje. Dat had ik na een paar keer wel gezien. Ik heb de Vitara vervolgens verkocht en ben me meer gaan focussen op motorrijden – een andere passie van mij. Dit voorjaar ga ik op de motor naar Noorwegen. Ja, het avontuur zal ik altijd wel blijven opzoeken!
