Suzuki Stories: Ik werd gekeurd door de vorige eigenaar

60 jaar Suzuki in Nederland - Suzuki Stories: Bram Gijsel

Suzuki bestaat 60 jaar in Nederland. Dat is 60 jaar aan bijzondere verhalen. Zoals dat van Bram Gijsel. Hij is pas 25, maar rijdt waarschijnlijk in de oudste Suzuki Fronte van Nederland. Lees zijn Suzuki Story.

Bij het zien van de foto van Bram Gijsel zijn Suzuki Fronte dachten we even dat het om een foto uit een oude Suzuki-folder ging. De warme kleuren, de typische achtergrond en niet te vergeten een Fronte in prachtige staat… ben je ons voor de gek aan het houden Bram?

‘Hahaha nee hoor, dit is een recente foto van mijn Suzuki Fronte. Die is pas sinds een paar maanden weer op de weg, de foto heb ik afgelopen najaar hier in de buurt gemaakt. Het is dus een moderne foto, maar bedankt voor het compliment!’

Het is een prachtig plaatje. Vertel eens, jijzelf bent pas vijfentwintig. Hoe komt zo’n jonge Suzuki-rijder aan zo’n oude Suzuki?

‘Nou, dat is een heel verhaal. Ik ben al vanaf mijn vijftiende bezig met auto’s. Ik heb het met de paplepel ingegoten gekregen; mijn ouders zijn ook gek op oldtimers en ik hielp mijn vader al vroeg met sleutelen. Toen ik net mijn rijbewijs had kon ik voor 150 euro een oude Suzuki Alto kopen. De techniek van die auto is heel eenvoudig, maar het rijdt fantastisch. Ik was direct verslingerd… en zo is het begonnen. Na een tijdje werd ik lid van de Suzuki klassiekerclub en daar werd deze Fronte uit 1969 aangeboden. Er was heel veel animo voor, maar ik mocht langskomen voor een keuring.'

De eigenaar bood aan de auto te laten keuren?

'Nee, ík werd gekeurd! De eigenaar wilde de auto alleen overdoen aan een échte liefhebber, dus ik moest op gesprek komen om te laten zien dat ik het serieus meende. Na het bezoek moest de eigenaar nog met zijn vrouw en zoon overleggen. Pas na een week wachten kwam het verlossende bericht: ik mocht de Fronte kopen!
Ik ben de derde eigenaar. De wagen is op 6 maart 1969 afgeleverd aan een meneer uit Swalmen. Die betaalde er 4.459 gulden voor, inclusief een jaar wegenbelasting. Er zitten allemaal leuke opties op, zoals beschermkapjes voor de koplampen, een radio met originele antenne en spiegels op de spatborden. De originele papieren zitten er ook nog bij, zelfs de rekening van de gevarendriehoek – die kostte 14 gulden inclusief BTW. De man van wie ik de auto kocht is de tweede eigenaar, en ik ben zelf dus pas de derde eigenaar. Het is waarschijnlijk de oudste Suzuki Fronte van Nederland.'

Nou Bram, we zijn even voor je in de archieven gedoken, maar jouw Fronte is zelfs een van de allereerste Suzuki’s in Nederland. In februari 1969 stonden we voor het eerst op de AutoRAI. Jouw Fronte is van begin maart, dus het is echt een héle vroege. Heb je er veel werk aan gehad?

‘Dat viel eigenlijk heel erg mee. De koppelingsplaat zat er verkeerdom in en de hoofdremcilinder was stuk. Het probleem was meer het vinden van onderdelen. Voor de Fronte 500 is dat nog wel te doen, maar dit is een zeldzame Fronte 360. Ik heb tweeënhalf jaar naar onderdelen gezocht; uiteindelijk is het via de club gelukt. Verder heb ik er eigenlijk heel weinig aan hoeven doen. Er was zelfs geen laswerk, wat best bijzonder is voor zo’n oude auto want in 1969 had nog niemand van roestbescherming gehoord. APK hoeft trouwens niet meer, want hij is ouder dan vijftig. Verder laat ik de wagen zoveel mogelijk in deze originele staat. Ik heb liever een originele stoel met een scheur erin dan een overdreven gerestaureerd exemplaar. Gebruikssporen geven de wagen juist karakter.'

Je zult er wel veel bekijks mee hebben.

'Zeker! Dat had ik met mijn Suzuki’s Alto trouwens ook al – iedereen kent die autootjes nog van vroeger dus ze roepen een enorm nostalgisch gevoel op. De Fronte is voor veel mensen een onbekend model, maar hij trekt veel aandacht omdat-ie er enorm schattig uitziet. En ik kan je vertellen: het rijdt geweldig. Je hebt zoveel beleving… als je dertig rijdt heb je het gevoel dat je honderd gaat, maar dat is juist zo leuk. Het geluid van de tweetaktmotor is echt genieten; het is eigenlijk nog mooier dan het geluid van een V8.’

Deze gaat niet weg… dat betekent dat je nog meer auto’s hebt?

‘Ik heb nog wat brommers en andere auto’s met een tweetaktmotor, waaronder ook een Trabant. Ik heb ook nog een Suzuki Carry Romahome camper waar ik soms mee op pad ga. Maar niet over de snelweg, want dan waai ik weg en bovendien ben je in die auto zelf de kreukelzone. Ik ben inmiddels ook actief binnen de Suzuki klassiekerclub. Ons doel is om zoveel mogelijk klassieke Suzuki’s op de weg te houden. Iedereen zet zich daar belangeloos voor in – zo hebben een aantal clubleden mij geholpen bij het vervangen van de koppeling van de Fronte. Iedereen helpt elkaar. Al moet ik zeggen dat ik nog nooit met de Fronte ben stilgevallen, het is altijd ‘klik’ en starten. Nee, deze Fronte gaat nooit meer weg!'